(جیت کان دو)

(جیت کان دو)    :

هدیه برس لی به رزمی کاران .

برای بسیاری از مردم ماندگار شدن رشته ورزشی که بروس لی ارئه داده است و جیت کان دو نام دارد واقعا بصورت یک رازباقی مانده است ، اما ازنظر من عجیب این است که چه طور تا به حال مردم این قضیه را درک نکرده اند . اینکه جیت کان دو به صورتی موفق جایگاه ویژه و ثابتی پیدا کرد بدین خاطر بود که بروس لی خود یک فیلسوف بود . کنده شدن بروس لی از ورزشهای رزمی سنتی ، در واقع با اعتماد و ایمان او به خود و اتکا بر روی تجربه های شخصی اش امکان پذیر شد . به عبارتی وقتی از ورزشهای رزمی سنتی ، وینگ چان کونگ فو که در هنگ کنگ فرا گرفته بود سودی نبرد و باعث عدم پیشرفت وی شد ، و تغییر روش داد و توجهش را بیشتر بر روی نحوه تمرین کردن معطوف کرد . او اعتقادی به قدرتهای افسانه ای که در ورزشهای رزمی سنتی از پیشینیان به گوش می رسید ، نداشت . در میان کارهایی که بروس لی انجام داد و در میان کارهایی که او در توانائیهای دیگران مشاهده کرده بود ، جیت کان دو از نظر اهمیت و کارائی در مقام نخست قرار داشت . عمده ترین تفاوت بین جیت کان دو و سایر انواع فرم های مبارزه در طرز ایستادن و وضعیت بدن و نیز تاکید آن بر ریتم شکسته و عدم استفاده آن از تکنیکهای متوقف ساختن قدیمی است . جیت کان دو تنها یکی ازروشهای فکری در وینگ چون است .

منتظر مطالب تازه تر در مورد جیت کان دو باشید

(موی تای بوکس تایلندی )

    

(موی تای - بوکس تایلندی )                   

( موی تای ) یکی از کار آمد ترین هنرهای رزمی و روش دفاع از خود است که در آن به بهترین شکل از ضربه های مشت ، آرنج ، و زانو و پا استفاده می شود . موی تای یا به بیانی دیگر ( بوکس تایلندی ) که در که در زبان انگلیسی تای بوکسینگ  نامیده می شود ، هنر رزمی و ملی کشور تایلند است و به عنوان بخش ضروری فرهنگ مردم تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و قدمت آن با تاریخچه قوم ( تای ) آمیخته شده است . قرنها پیش ، قبیله ای به نام ( تای ) از سلطنت پادشاهی تای مونگ یا تای موآنگ قبل از دوره بودا در سرزمین حاصل خیزی که در دو سمت رود ( هوانگ هو ) و رود ( یانگ تسه ) در ( سچوان ) و ( هوپی )در جنوب چین قرار داشت ، سکنی گزیدند که برای زنده ماندن و حفظ خانواده ، طایفه و ... همواره می جنگیدند . در آن زمان مردم تای مورد هجوم قرار گرفتند و به سمت جنوب مهاجرت کردند که در آنجا نیز مورد حمله غیر بومیان و وحشیان قرار گرفتند و اموال خود را از دست دادند . امید به زنده ماندن در چنین شرایطی و احساس نیاز به حفاظت از خود، این قبیله را به فکر انداخت تا همراه اسلحه های موجود در آن زمان از قسمت های مختلف بدن نیز به عنوان ابزار تدافعی و تهاجمی در نبردهای تن به تن استفاده نمایند . بعدها ، طوایف ( تای مونگ ) به صورت یک ملت مستقل با هم متحد گردیدند و در جنوب رودخانه مکونگ با تشکیل سرزمینی مستقل برای دفاع از سرزمین و جلوگیری از تاخت و تاز دشمنان هنرهای دفاعی را ابداع نمودند . روش های دفاع از خود و تاکتیک ها و استراتژی ها به شکل سیستماتیکی با سبک های ویژه در کتابچه های قوانین مبارزه ای چوپاسارت نوشته شده اند و تمام روش های مبارزه ای که بر پایه آن میتوانستند دشمنان خود را از صحنه نبرد بیرون برانند در آن گنجانده شد . چوپاسارت نشان داد که چه گونه می توان با شمشیر ، چاقو ،نیزه، تبر و گرز و کلنگ جنگید و این قوانین به کتاب جنگجویان تبدیل ، و مرجعی شد برای کسانی که میخواستند مهارتهای مبارزه را بیاموزند و با وجود لحظه ها ، رفته رفته اسلحه های طبیعی و خدادای بشر مانند ضربات مشت، آرنج ، زانو و پا که همیشه همراه آدمی است ، جایگزین سلاح های واقعی گردد . ساق ها مانند چوبی بلند برای دفاع و ضربه زدن ، بازوها به عنوان شمشیرهای دوتایی برای دفاع کردن ، مشت ها برای خرد کردن و آرنج ها به عنوان ضربات نیزه ، زانوها همانند گرز برای ضربه زدن و دفاع کردن و پاها نیز به عنوان چاقو و تبر به کار گرفته شدند ، بدین گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتی در مبارزه ، به یک سلاح تبدیل شد و حالا یک هنر رزمی جدید یعنی ( موی تای ) پدید آمد . 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سبک های سنتی ووشو :

نگاهی اجمالی به سبک های سنتی ووشو:

 

باگواجانگ : این سبک به نام روش هشت نمودار یا هشت ضلعی مطرح بوده  و یکی از معروفترین مدارس در کشور چین به شمار می آید . این سبک هم چنین به نام های یوشین باگوا ، لونگ شینگ

 

 باگوا ، یین یانگ با پان جانگ و .... معروف می باشد . باگواجانگ به همراه تای چی چوان و شینگ یی

 

 چوان سه سبک مهم از نوع سبک های درونی ووشو محسوب شده و بشتر اساتید آن در استان ( هه بی ) چین فعال می باشند .

تونگ بی چوان : این سبک معروف به روش حمله در حال عقب گرد است که در شمال چین از طرفداران بیشتری برخوردار می باشد . بر اساس روایات قدیمی ، این سبک در نقاط مختلف با متدهای گوناگون تمرین می شده است که برخی از آنها بر پایه ووشینگ (پنج عنصر) شامل فلز ، چوب ، آب ، آتش و هوا شکل گرفته و بعضی نیز با الهام از تکنیک های شش ترکیبی و پنج سبک میمون به وجود آمده اند .

شیانگ شینگ چوان : این مدرسه از شیوه های مشت زنی ووشو به انجام فنون تقلیدی از حیوانات مختلف اختصاص داشته و در آن روش های گوناگونی از تکنیک های  میمون ، ملخ ، ببر ، پلنگ ، مار ،

 

درنا ، عقاب و ... مورد تمرین قرار می گیرند . حرکات همچون ، پرواز اژدها ، پرش ببر ، زیرکی میمون ،

 

 تیزی عقاب ، ایست درنا ، موج مار و قدرت شیر به نمایش درآمده و باعث تقویت قوای جسمانی و

 

روحی اجراء کننده می گردند .تاریخچه پیدایش این سبک به صدها سال قبل  بازگشته و منشاء آن را به دکتر هواتو ، فیلسوف مشهور چینی منسوب می نمایند .

جویی چوان : در سبک جویی چوان ، هنر جو بر روی تکنیک های تعادلی و افت و خیزهای فراوان مسلط شده و در اجرای آن همانند افراد مست شده ، جلوه می نماید . این سبک که دارای روش هایی همچون

 

 تکنیک مشت مست ، میمون مست ، شمشیر مست و پرنده مست می باشد نیز در هر دو بخش شمالی و جنوبی چین مورد تمرین قرار گرفته و دارای هر دو روش اجرا می باشد .

تانگ لانگ چوان : این سبک نیز مختص حرکات برگرفته شده از ملخ سبز است که به شیوه های دفاعی و حمله ای این حیوان می پردازد . این سبک توسط شخصی به نام وانگ لانگ از اهالی استان

 

شادونگ چین پس از انهدام و آتش گرفتن معبد شائولین در قرن هفدهم به وجود آمد که در حال حاضر از طرفداران بیشماری در دنیا برخوردار است .

فنزی چوان : فنزی چوان یکی از سبک های شمالی ووشو است که به ضربات برق آسای آن مشهور می باشد . کلیه حرکات در این روش بصورت دنباله دار و پیوسته بوده که با لاخص این تداوم و سرعت برق

 

 آسای آن در اجرای هشت حرکت اصلی بوضوح دیده می شود . در مورد پیدایش این سبک ابهاماتی

 

 وجود دارد ، لیکن ژنرال یوفی معروف که در سلسله سانگ جنوبی زندگی می کرد ، به عنوان اولین شخصی که این روش را توسعه و گسترش داد ، شناخته شده است .

شینگ یی چوان : این سبک که گاهی بدان هسینگ آی نیز می گویند ، یکی دیگر از سه سبک درونی ووشو بشمار آمده که به معنای شیوه مشت زنی با اراده و روح توصیف می گردد . شینگ یی دارای

 

حرکات مستقیم و تا حدی کوتاه نسبت به دیگر سبک های ووشو بوده و کاملا تحت تاثیر قانون ترکیب نرمی و سختی در حرکات می باشد .

سان خوانگ پائوچوئی : سان خوانگ پائوچوئی یا شیوه مشت زنی سه امپراطور که به مشت شاهین نیز معروف می باشد ، بر گرفته از مبارزات سه امپراطور افسانه ای چینی است که در آن زمان بر این باور

 

 بودند که هر یک از آنها امپراطوری بهشت ، زمین و بشر را بر عهده دارند . اما تاریخچه قدیمی سبک می

 

 گوید که استان های پکن ، هه بی ، شانسی ، شاندونگ ، لیائولینگ و جی لین در این شیوه بسیار

 

 فعال بوده اند . سان خوانگ پائوچویی به دلیل ضربات پر قدرت مشت از شهرت خاصی برخوردار می باشد .

تان توئی : سبک تان توئی که به انجام ضربات پا مشهور می باشد دارای ده فرم قدیمی است که بعد ها توسط راهبان معبد شائولین دو فرم دیگر بدان افزوده گشت و به دوازده فرم رسید . این سبک در کشور چین بطور گسترده ای توسط مسلمانان این کشور مورد تمرین قرار می گیرد .

یینگ جا چوان : یینگ جا چوان به معنای سبک پنجه عقاب است که یکی از پر قدرت ترین و با سرعت ترین سبک های ووشو بوده و در هر دو شیوه شمالی و جنوبی اجرا می شود . در این روش که ابداع

 

کننده آن  ژنرال ( یوفی ) می باشد ، دست ها و بازوان با سرعت بسیار زیاد ، تکنیک های شلاق مانند را انجام داده و پا ها نیز با پرش ها و جهش های رعد آسا هنر رزمی این سبک را تکمیل می کنند .

سیولوم پای : یا مشت جنوبی شائو لین که اصطلاحا بدان ( نن شائولین ) نیز می گویند از جمله سبک های بسیار نادر و قدیمی است که در معبد شائولین جنوبی واقع در استان ( فوجیان ) به وجود

 

 آمد . ( سیولوم ) که گاها (سیل لوم ) نیز تلفظ می شود ، بر اساس حرکت پنج حیوان ، اژدها ، ببر ،

 

مار ، پلنگ ، و درنا به وجود آمده و یکی از با شکوه ترین سبکهای پر قدرت در هنر های رزمی چینی محسوب می گردد .

هونگ کوئن : هونگ کوئن یکی از سبکهای جنوبی ووشو است که به سبک مشت ببر معروف  می باشد . در این روش تکنیکها ،ضربات ، پرتاب ها ، ایستادن ها و... به شیوه پرقدر تی انجام شده که در بیشتر آنها از حرکات پنجه ببر بطور واضحی استفاده و بهره برداری شده است.         

 

چی گونگ ( علم نیروهای درونی )

تاریخچه چی گونگ به بیش از پنج هزار سال پیش باز میگردد . تاکنون نامهای دیگری نیز  بر آن نهاده اند مثل : دائویین ( ایجاد انرژی حیاتی در بدن ) ، تونا ( دم و باز دم )، دواچان ( نشست تمرکزی ) ، شیگ چی ( ارتقاء گردش چی )و …این سبک توسط افراد مذهبی بخصوص به منظور افزایش آرامش روانی ، ارتقاء تناسب جسمی و طول عمر تمرین شده است . اسناد و مدارک چینی درباره چی گونگ بسیار زیاد است . در طول چند هزار سال تمرین ، یک  سیستم کاملی از شیوه های تمرین وتئوری ها شکل گرفت و واژه چی گونگ در دهه سال 1950ابداع گردید چی گونگ شاخه ای از یادگیری درباره سبک « چی » میباشد . واژه « چی » معنای مختلفی دارد . اولین معنی آن تنفس هوا و باز دم توسط شخص میباشد ، که به طور کلی و مستقیم با کار کردهای بدن انسان سرو کار دارد . دوم اینکه بخش هایی از بدن همچون بافت ها و اندام انسان را در بر می گیرد که آنها را به یکدیگر متصل ساخته و ایجاد ارتباط می نماید . اهمیت « چی » را با یک سخن قدیمی می توان سنجید . « یک مرد با رشد « چی » زنده است و وقتی که « چی » از بین برود عمر او از بین رفته است . » سوم اینکه آن نوعی ماده بسیار ریز دربدن انسان میباشد . « چی » بر خلاف پوست ، استخوان ، خون و مو به چشم دیده نمی شود اما جوهر اصلی زندگی بشر را تشکیل می دهد . تمرینات چی گونگ در رشد این ماده بسیار مهم می باشد ، بنابراین نیروی حیات فرد و طول عمر او را افزایش میدهد .

کيوکوشين

KYOKUSHIN KAI  کيوکوشين بنيان گذار : ماسوتاتسو اوياما  ( 1994-1923)

 

کيوکوشين کای، از عناصر مختلفی که نشات گرفته از تجريبات اوياما وسبک های ديگر است، به وجود آمد. کيوکوشين کاری از سه لغت کيوکو (( بالاترين ،نهايت )) شين (( حقيقت، روح )) و کای ((گروه و انجمن )) ترکيب شده است. نام ديگر اين سبک اوياماريو است. تاکيد اين سبک روی مبارزه واقعی از راه نزديک است. کيوکوشين کای يکی از سبک های خشن کاراته است و برای کاستن مقاومت حريف، تکنيک ها به طور متوالی اجرا می‌‌شود. اين سبک تاکيد زيادی بر روی تمرينات تنفسی و حرکاتی که در کاراته دو ممنوع شده است دارد. دوجوی مرکزی اين سبک هومبو نام دارد و در سال  1955  توسط اوياما در توکيو افتتاح شد.

بروسلی

                                             (     افسانه برو سلی  )

 

بروس در26نوامبر1940  در سان‌فراسيسكو به دنيا آمد اما در هنگ‌كنگ ‌بزرگ شد.در آن هنگام پدرش هوي‌چوئن لي كه يك خواننده اُپراي چين بود به سواحل شرقي امريكا مسافرت كرده بود و مادرش گريس در سواحل غربي امريكا به همراه دوستانشان مانده بود تا چهارمين فرزندش(بروس)را به دنيا بياورد. اين بچه(بروس)توسط والدينش جون‌فان ناميده شد(به معني هميشه در سان‌فراسيسكو)اما پزشكي كه او را به دنيا آورد نام انگليسي بروس را بر او نهاد. بعد از  5  ماه بروس و والدينش به هنگ‌كنگ باز گشتند اما قبل از آن او حضورش را در سينما مسجل كرد.او به عنوان يك نوزاد در فيلم امريكايي دختر شهر دروازه طاليي شركت كرده بود. وقتي خانواده بروس به هنگ‌كتگ باز گشتند هواي گرم و مرطوب آنجا روي تندرستي بروس اثر گذاشت.او خيلي ضعيف و بيمار شد به طوري كه مادرش مجبور بود دائماً از او مراقبت كند. اما بعد از اينكه سلامتي خود را باز يافت قوي و پر جنب و جوش شد و اين ويژگي را تا آخر عمرش حفظ كرد. وقتي بين دوستان و بستگانش بود هميشه توجه ديگران را به خود جلب مي كرد، اَدا در مي‌آورد و جست و خيز مي كرد. يك لحظه آرام و قرار نداشت و همين ويژگي بعدها براي او مشكل آفرين شد. در سال  1970  وقتي به طور نادرست با وزنه تمرين مي‌كرد آسيب جدي به كمرش وارد آمد. پس از اينكه پزشك بروس را معاينه كرد به او دستور داد استراحت مطلق كند. اما او بي قرار بود و بيشتر اوقات را استراحت نمي كرد. براي مدتي به نظر مي‌رسيد كه هرگز خوب نخواهد شد وقتي دوستانش به عيادت او آمدند خيلي به وجد آمد و شروع كرد به زدن لگدهاي بلند و مشتهاي سنگين و موقعي دست از اين كار كشيد که درد كمرش دوباره آغاز شد. در اوايل نوجواني بروس مجبور شد مرتب مدرسه‌اش را عوض كند. گر چه معلمان او را دوست داشتند اما چنانكه مادرش مي گويد:«بروس مرتب با بچه هاي ديگر دعوا راه مي انداخت.» مدتها بعد از آنكه درسش را تمام كرده بود هنوز داستان او سر زبانها بود و به عنوان فردي قُلدر و دردسر آفرين از او ياد مي شد. بروس كه پسر لاغري و نحيفي بود مي گويد: «هنگام دعوا من هميشه جلو گروه‌ام بودم.بهترين اسلحه‌‌اي كه در مدرسه داشتيم زنجيرهايي بود كه از داخل بشكه‌ها پيدا مي‌كرديم در آن روز ها بچه ها به انواع سلاح ها مجهز بودند حتي به كفشهايشان تيغ وصل مي كردند. اکثر مردم تنها بروس لی را به عنوان یک ستاره سینما و همین طور یک استاد بی نظیر تکنیکهای رزمی می پندارند اما از آنجایی که بروس لی دارای احساسات و تعصبات شدید و بخصوصی بود ، لذا او وارد دانشگاه شد تا به تحصیل در رشته فلسفه بپردازد . لبته اکثر مردم مسلما اولین کتابی که بروس لی نوشت و فلسفه هنر دفاع شخصی نا م داشت را می شناسند ، جالب است بدانید که بروس لی حتی اولین بار در حین ارائه یک سخنرانی فلسفی در دانشگاه بود که با همسرش لیندا آشنا شد .  

(  بروسلی و سینما )

 

او یکی از قهرمانان افسانه ای فیلم های رزمی است . بروسلی پیش از آنکه ستاره فیلم های رزمی باشد ، یک استاد توانا در هنر های رزمی است . و اگر همین توانایی و استعداد  نبود هرگز افسانه بروسلی تحقق پیدا نمی کرد . . بروسلی همچنین یک بازیگر ادیب و دانشمند بود . قدرت بازیگری بروسلی مرزهای سیاسی را در می نوردد . و دوست و دشمن را یکسان به تماشای فیلم هایش می کشاند . هنر نمایی اش تحسین همگان را بر می انگیزد . هر چند او اولین بازیگر فیلم های رزمی نیست ، اما توانست شاهکارهای جاودانه ای در سینما از خود به جا گذارد . بروس‌لي هزاران بار مرگ را به چشم خود ديده بود.سالهاي متمادي مرگ در پي او بود تا اينكه در روز شوم  20جولاي  1973  در سن  32  سالگي او را به كام خود كشيد.از زماني كه در نقش كاتو در سريال تلويزيوني زنبور سبز به شهرت رسيده بود نام وي همواره قرين مبارزه و مرگ شده بود.دائماً شايعاتي پخش مي شد مبني بر اينكه او با  10  نفر مبارزه كرده و پس از كشتن سه چهار نفر از ولگردها و اوپاش يا خودش‌زخمي شده يا به قتل رسيده است . بروس از هيچ كس نمي‌ترسيد. آن قدر به توانايي‌هاي خودش اطمینان داشت كه از هيچ مبارزه اي رويگردان نبود.  

                                                            

                        

.                     

 

تای چی چوان :

تای چی یا تای چی چوان (Tai Chi Chuan) نوعی ورزش رزمی چینی است که برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود. این ورزش در رده ورزشهای رزمی ملایم (Soft Martial Arts) قرار دارد و باعث می‌شود تا عضلات بدن با انجام تمرینات نرم و ساده، انعطاف‌پذیر و قوی شوند. درست برعکس ورزشهای رزمی سخت که با فشار و شدت تمرین عضلات را تقویت می‌‌کنند. تمرینات و نرمشهای تای چی چوان با حرکات کند، آرام، و معمولا" به صورت گروهی هنگام صبح انجام می‌‌شوند. متخصصین این ورزش معتقدند که تمرینات تای چی به صورت دسته جمعی، اثر بهتری نسبت به تمرینات فردی آن دارد. این ورزش چینی در خود کشور چین از طرفداران زیادی برخوردار است، بطوریکه تقریباً تمام پارکهای کشور چین، صبح‌ها مملو از افرادی هستند که در حال تمرین تای چی می‌‌باشند.

فواید تای چی :

از فواید عمده تای چی می‌‌توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری نرم عظلات، تمرکز و آرامش فکری (Meditation)، تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد. تحقیقات به عمل آمده نشان می‌‌دهید که تاچی قادر است تا بیماریهای شدید، مزمن و حتی ژنتیکی را درمان کند. برای مثال با تمرین تاچی می‌‌توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می‌‌تواند استرس – که عامل بسیاری از بیماریهاست - را از بین برد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می‌‌تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می‌شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشارهای عصبی بسیار کمک می‌‌کند. آمار نشان می‌‌دهد که افرادی که تای چی تمرین می‌کنند کمتر عصبی شده و حتی از دروغ گفتن نیز پرهیز می‌‌کنند. توصیه می‌شود که این با آموختن این ورزش، هرروز آنرا تمرین کنید. برای آموزش اول لازم است تا با سبک‌های آن آشنا شوید.

سبک‌های تای چی :

در تای چی پنج سبک اصلی وجود دارد که از میان آنها برخی سبکهای مدرن نیز بوجود آمده‌اند : - سبک چن (Ch’en) - سبک یانگ (Yang) - سبک وو یا وو هاو (Wo or Wo Hao) - سبک وو یا وو یچاون یو (Wu or Wu Ch’aon yu) - سبک سان (Sun)

فهرست سبکهای بالا به ترتیب ارشدیت آنها هستند. البته ترتیب محبوبیت آنها بدین صورت است: یانگ، وو، چن، سان و وو هاو. سبکهای مدرن زیادی نیز در این ورزش وجود دارند. برای مثال سبک hybird و offshoots از مهم‌ترین این سبکهای مدرن هستند.

کونگ فو پر توآ :

        ****  کونگ فو پر توآ ****

قدرت و مهارت و جنگاوری ايرانيان از دير باز زبانزد خاص و عام ملل مختلف جهان بوده است. شجاعت و ورزيدگی ايرانيان از يک طرف و موقعيت خاص منطقه ايی و حملات کشورهای ديگر از طرف ديگر موجب شد تا جنگاوری و رزم به عنوان يکی از اصلی ترين دل مشغولی آنان به شمار آيد. تا جائيکه هنر رزم در تک تک نقاط ايران با شگردها و فنون خاص به چشم می خورد.

در سده اخير، سازمانهای جهانی رزمی در سراسر جهان در حال گسترش فرهنگ سيستمهايی از فنون رزمی مشرق زمين گرديدند و در اين راستا گوی سبقت را از ديگر کشورها ربوده و در عرصه بين المللی جايگاه ويژه ای برای خود باز کردند.

حدوداٌ در سه دهه اخير اساتيد بزرگی که کوله بار سنگين رزم ايران را بر دوش می کشيدند به خود باری رسيده و با ابتکار عمل و انجام تمرينات جسمی و روحی، سبک جديدی بنام "کونگ فوپرتوآ" را با فنون و محتوای فکری مستقل و با تکنيکها و تاکتيکهای بومی و محلی ايرانی ابداع نمودند و برای اولين بار گام بزرگی در جهت اعتلای رزم ايران و شکوفايی فرهنگ رزم باستان بر داشتند و با ارائه فنون و تکنيکهايی که بر حسب شرايط و اوضاع و احوال جوامع طراحی و تدوين شده بود و در ميان خود شاگردان برجسته ايی پرورش دادند.

سبک "کونگ فوپرتوآ" در ايران بعنوان يکی از سبک های فدراسيون ورزشهای رزمی جمهوری اسلامی ايران به فعاليت پر شکوه خود ادامه می دهد.

نینجوتسو(نینجا)(کونوایچی)

        نینجوتسو :

نين جوتسو در لغت به معناي هنر پنهاني است كه شيوه اي به وجود آمده براي دفاع از خويشتن و رسيدن به مهارتهاي ويژه رزمي براي غلبه بر دشمن است.
نین جوتسو یا هنر حرکت پنهان از سبکهای رزمی ژاپن می باشد که قدمت چند هزار ساله دارد و از هنر سیاه چین با نام " فاشو " گرفته شده است. ( همان هنری که در فیلمهایی مثل افسانه شجاعان و یا افسانه عقابهای مبارز و یا ببر خیزان اژدهای پنهان و ... نشان داده شده است )
                                                          تاريخچه نينجوتسو :
تقريبا" در قرن ششم ميلادي ( بوديسم ) وارد ژاپن شد و منجر به درگيري بين كسانيكه ميخواستند بوديسم را بصورت يك مذهب رسمي درآورند و كسانيكه از ( شينتوايسم ) بعنوان مذهب ملي طرفداري ميكردند شد . برطبق شواهد موجود پيشينيان نينجاهاي ژاپني از طرفداران بوديسم بودند و به همين دليل ياغي نام گرفتند ، آنها در اوايل قرن هفتم براي فرار از شكنجه مذهبيون و كشته شدن توسط نيروهاي سلطنتي به كوهستانهاي نزديك كيوتو رفتند و بعدها ( يامابوشي يا زاهدان كوهستان ) نام گرفتند آنها فلسفه عارفانه خود را بر پايه واقع بيني عملي پايه گذاري كردند و براي حمايت از خود دانش و تمرين هنرهاي رزمي و استراتژي نظامي را با ترس رواني و قدرتهاي اسرارآميز تركيب كردند تا بتوانند با نيروهاي نظامي كم خود در دل دشمنان ترس ايجاد كنند .
يكي از رهبران يامابوشي ها تلاش كرد كه بين مرتجعين بوديسم و طرفداران شينتوايسم صلح ايجاد نمايد كه نتيجه آن سرازير شدن جنگجويان دولتي براي سركوبي ياموبوشي ها شد . البته اين عمل نيروهاي دولتي باعث شد تا يامابوشي ها يا نينجاها به تكميل فنون رزمي و جنگي خود كه بوسيله آن در برابر دشمنان مقاومت مي كردند بپردازند . در سال 1192 با شروع دوران فئودال ژاپن تعدادي از طوايف فاميلي نينجاها منشعب شدند و به چريكهاي حرفه اي و نيروهاي سري تبديل شدند كه به استخدام اربابان ايـالات مختلف (دايميوها ) در مي آمدند . در بين سالهاي 1192 و 1333 بعد از ميلاد تعداد مكتبهاي نينجا به 25 مكتب باتكنيكهاي خاص خود رسيد . در اكثر اين سالها دو ايالت (( كوگا و ايگا )) در ژاپن توسط نينجاها اداره ميشد . خانواده هاي ( هاتوري ، موموچي ، و فوجي باياشي ) از معروفترين خانواده هاي نينجا بودند . از تحقيقات بدست آمده عقيده بر اين است كه هنر رزمي نينجوتسو ريشه در قلب تاريخ كهن چين و ژاپن دارد ، عقايد و نظرات فراواني از شروع و گسترده شدن اين هنر رزمي در جهان وجود دارد . اين عقيده كه نينجوتسو همراه با آئين بودا به ژاپن وارد شده قويتر و محكمتر است ، سالهاي گذشته در چين و ژاپن به مهارتهاي يك نينجا اهميت هاي فراواني داده ميشد . آنها يك نينجا را انسان فوق العاده مي دانستند و به شدت از آنها ميترسيدند ، گفته ميشود سرچشمه نينجوتسو قبل از ورود به كشور ژاپن به نام (( فاشو يعني هنر سياه چيني )) لقب داشته است و بعد از اينكه به كشور ژاپن وارد شد توسط ژاپني ها اصلاح و به تدريج توسعه و ترويج يافت و به هنرهاي رزمي زيبا و سريع ، مخوف و پيچيده مبدل شد . دركشور چين معمولا" نينجوتسو ( يين ، سين ، شو ) يا تكنيكهاي ناپديد شدن جسم ناميده ميشد . اولين سند نوشته شده اي كه در آن نينجوتسو نامبرده شده است كتابي سيزده جلدي مربوط به استراتژي نظامي ( علوم لشكر كشي ) با نام "" هنر رزم "" كه توسط ( سان تزو ) نوشته شده است استفــاده از نينجــوتسو به عنــوان يك تاكتيك نظـامي در آخرين جلد اين كتاب و در بخشي بنام "" يوما "" شرح داده شده است . آموزش در نین جوتسو به 9 قسمت از مبتدي تا عالي دسته بندي شده ، 1- يادگيري و مهارتهاي پايه 2-يادگيري نظم و انضباط. 3- فراگيري فنون مقابله با حريف. 4- هنر آكروبات رزمي. 5- كلاس‌هاي شيدوشي كاي. 6- يادگيري انواع تمرينات. 7- نحوه فراگيري عبور از موانع. 8- كاربرد سلاح در هنر رزمي. 9- آموزش شنا در آب.  يكي از برجسته ترين خصوصيات نين جوتسو اين است كه بدن و جسم را پايگاه فكر و انديشه مي‌داند و كالبد آدمي را آموزش مي‌دهد تا با آن روح را بسازد. اصول اصلي و اجراي تكنيك‌ها نياز به سرعت، تعادل، تمركز، قدرت و تنظيم زمان تنفس و كنترل آن دارد و بدون آن فاقد ارزش است که از شعار های نین جوتسو نیز می باشد یعنی" قدرت سرعت تعادل انعطاف تمرکز پنج هنر نینجاست". به زنان نینجوتسوکار کونوایچی و به مردانی که این رشته را کار میکنند نینجا می گویند . 
یک نینجوتسو کار : زرنگ چون اشخاص آگاه از خطر . تسليم پذير چون يخ در مقابل آفتاب . مودب چون مهمــــان . و سلطان شب ، پس اي همرزم ::
با تاريكي عنص بگير

آیکیدو وتاریخچه آن

آیکیدو به معنای وحدت و آشتی و تجسم قدرت. مو سس این ورزش رزمی ( یا هنر رزمی ) موریهه اوشیبا نام دارد وی در سال 1883 در خانواده‌ای که به جهت داشتن مردان جنگی و استاد در کار با سلاحها یجنگ معروف شده بود پا به عرصه جهان هستی گذاشت پدرش یوروکو استاد شمشیر زنی و نیزه بود که موریهه توانست زیر نظر پدرش تکنیکهای مختلف جوجوتسو - آیکی جوتسو - شمشیر زنی و کار با باتوم را بیاموزد تأثیر گذارترین مربی او سوکاکوتاکوا بود که شخصیتی محکم و با ثبات داشت او مجموعه‌ای از فنون و تکنیک را تحت عنوان رشته دایتو ریو را به او آموزش داد. اوشیبا تأثیرات مبارزه را در حین کار با تاکوا کشف کرد ولی این برای او کافی نبود چرا که او میخواست به جایگاه واقعی بشر دست پیدا کند و البته توانست این جایگاه را به لطف وجود شخصیت دیگری به نام اونیسابورو دگوچی استاد بزرگ تمرینهای سبک جدید شینتو ایست یعنی اوموتو کیو بدست آورد در کنار دگوچی وی توانست تمرینات جدید ( به کار گیری زمزمه و اصوات دعاگونه به صورت ذکر ) به نام کوتو داما را دنبال کند وقتی در سال 1924 دگوچی ژاپن را به قصد مونوگولی ترک کرد و اوشیبا به عنوان محافظ همراه وی بود اوشیبا هرآنچه که از مبارزه میدانست برای مقابله با دسته‌های راهزنان به کار می‌گرفت این تجربه بسیار عالی بود و برای اولین بار استاد بزرگ آینده مسیر ویژه خود را پیدا کرد پیش بینی در دل خطر وقتی همه تهدید شده و هراسیده‌اند او به جلوتر از خودش می‌نگرد و می‌اندیشد کدام مسیرها را باید انتخاب کرد و از کدام باید چشم پوشید در بازگشت به ژاپن اعتقاداتش به یقین رسیده بود و به جایگاه بشر در عالم هستی دست یافته بود و آن را با تمام وجود درک می‌کرد. برای ایجاد هماهنگی بین تمرینات و اعتقادات فیلسوفانه اش او هنری جدید آفرید آیکیدو به معنای:

وحدت و عشق صلح و آشتی و تجسم قدرت هر بخش از آیکیدو دارای معنایی به شرح ذیل است:

آی : هماهنگی - وحدت - همراهی - همراه شدن

کی : روح - توان - نیروی روحی - قدرت درونی

دو : روش - ساختار - راه

برای دیدن بقیه مطالب درباره آیکیدو بر روی ادامه مطلب کلیک کنید .